Posted by on 28 maja 2018

(Rys. w dodatkowym dodatku pokazuje rozkład troponiny I, w tym 99. percentyl i charakterystykę próbki.) Jako górny limit odniesienia przyjęliśmy stężenie 0,04 ng na mililitr (10% współczynnik zmienności przy 0,03 ng na mililitr) oraz ustalono diagnozę zawału mięśnia sercowego, jeśli udokumentowano jedną wartość większą niż 0,04 ng na mililitr, w połączeniu ze wzrostem lub spadkiem o 30% lub więcej w ciągu 6 godzin po przyjęciu. (Szczegółowy opis jest dostępny w sekcji Metody dodatku dodatkowego). Za pomocą obu kryteriów zaklasyfikowaliśmy wszystkich pacjentów, którzy mieli podwyższony poziom troponiny z przyczyn innych niż wieńcowy, jako osoby z nieopanowym bólem w klatce piersiowej, w tym 19 pacjentów ze stwierdzoną zatorowością płucną, 18 pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca, 17 pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego, 6 pacjentów z rozwarstwieniem aorty i 2 pacjentów ze zdekompensowanym zwężeniem zastawki aortalnej, a także wszyscy inni pacjenci, którzy nie stwierdzili zawału mięśnia sercowego na podstawie pomiarów troponin, elektrokardiografii, koronarografii lub testów wysiłkowych. Stosunkowo niewielka liczba pacjentów ze zdekompensowaną niewydolnością serca została wyjaśniona przez pierwotne dopuszczenie takich pacjentów do ogólnego pogotowia ratunkowego.
Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy krzywe charakterystyki pracy odbiornika (ROC) na podstawie stale mierzonych poziomów biomarkerów, biorąc każdy zmierzony poziom biomarkera jako wartość odcięcia, a następnie wyprowadzając wartości czułości i swoistości z wynikowych tabel dwie po dwie dla każdej wartości odcięcia. . Procedurę tę powtórzono dla każdej kombinacji biomarkerów i czasów wystąpienia bólu w klatce piersiowej. Obszar pod krzywą ROC (AUC) obliczono za pomocą pakietu R Epicalc.
Ponadto, oceniliśmy czułość, swoistość oraz dodatnie i ujemne wartości predykcyjne dla markerów docelowych, stosując specyficzną dla markera wartość odcięcia i kolejno obliczając odpowiednie wartości z układu czynnikowego dwa na dwa. Modele regresji Coxa zastosowano do określenia związku poziomów troponiny I mierzonych z czułym testem i poziomami troponiny T z wynikiem 30 dni. Wyróżniono dwa modele, jeden dostosowany do płci i wieku oraz jeden dodatkowo skorygowany o wskaźnik masy ciała; obecność lub brak nadciśnienia, cukrzycy i hiperlipidemii; status palenia; szacowana szybkość filtracji kłębuszkowej; i wyniki elektrokardiograficzne. Uzyskane współczynniki ryzyka odzwierciedlają ryzyko wystąpienia zdarzenia, jeśli wartości biomarkerów przekroczyły odpowiednią wartość graniczną. Wartości P są oparte na statystykach testu Wald z-test. Wszystkie analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania R (wersja 2.8.1) i oprogramowania SAS (wersja 9.2). (Szczegółowy opis jest dostępny w sekcji Metody dodatku dodatkowego).
Wyniki
Podstawowa charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka pacjentów według ostatecznej diagnozy. Wyjściową charakterystykę całej badanej populacji przy przyjęciu do jednostki bólowej klatki piersiowej przedstawiono w Tabeli 1. Ostateczną diagnozę wyładowania w ostrym zawale serca wykonano u 413 z 1818 pacjentów (22,7%), w tym u 130 pacjentów (7,2%), którzy przedstawili z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
[patrz też: agencja statystów, Dmuchawy bocznokanałowe, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja statystów anatomia palpacyjna Dmuchawy bocznokanałowe

Posted by on 28 maja 2018

(Rys. w dodatkowym dodatku pokazuje rozkład troponiny I, w tym 99. percentyl i charakterystykę próbki.) Jako górny limit odniesienia przyjęliśmy stężenie 0,04 ng na mililitr (10% współczynnik zmienności przy 0,03 ng na mililitr) oraz ustalono diagnozę zawału mięśnia sercowego, jeśli udokumentowano jedną wartość większą niż 0,04 ng na mililitr, w połączeniu ze wzrostem lub spadkiem o 30% lub więcej w ciągu 6 godzin po przyjęciu. (Szczegółowy opis jest dostępny w sekcji Metody dodatku dodatkowego). Za pomocą obu kryteriów zaklasyfikowaliśmy wszystkich pacjentów, którzy mieli podwyższony poziom troponiny z przyczyn innych niż wieńcowy, jako osoby z nieopanowym bólem w klatce piersiowej, w tym 19 pacjentów ze stwierdzoną zatorowością płucną, 18 pacjentów z ostrą niewyrównaną niewydolnością serca, 17 pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego, 6 pacjentów z rozwarstwieniem aorty i 2 pacjentów ze zdekompensowanym zwężeniem zastawki aortalnej, a także wszyscy inni pacjenci, którzy nie stwierdzili zawału mięśnia sercowego na podstawie pomiarów troponin, elektrokardiografii, koronarografii lub testów wysiłkowych. Stosunkowo niewielka liczba pacjentów ze zdekompensowaną niewydolnością serca została wyjaśniona przez pierwotne dopuszczenie takich pacjentów do ogólnego pogotowia ratunkowego.
Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy krzywe charakterystyki pracy odbiornika (ROC) na podstawie stale mierzonych poziomów biomarkerów, biorąc każdy zmierzony poziom biomarkera jako wartość odcięcia, a następnie wyprowadzając wartości czułości i swoistości z wynikowych tabel dwie po dwie dla każdej wartości odcięcia. . Procedurę tę powtórzono dla każdej kombinacji biomarkerów i czasów wystąpienia bólu w klatce piersiowej. Obszar pod krzywą ROC (AUC) obliczono za pomocą pakietu R Epicalc.
Ponadto, oceniliśmy czułość, swoistość oraz dodatnie i ujemne wartości predykcyjne dla markerów docelowych, stosując specyficzną dla markera wartość odcięcia i kolejno obliczając odpowiednie wartości z układu czynnikowego dwa na dwa. Modele regresji Coxa zastosowano do określenia związku poziomów troponiny I mierzonych z czułym testem i poziomami troponiny T z wynikiem 30 dni. Wyróżniono dwa modele, jeden dostosowany do płci i wieku oraz jeden dodatkowo skorygowany o wskaźnik masy ciała; obecność lub brak nadciśnienia, cukrzycy i hiperlipidemii; status palenia; szacowana szybkość filtracji kłębuszkowej; i wyniki elektrokardiograficzne. Uzyskane współczynniki ryzyka odzwierciedlają ryzyko wystąpienia zdarzenia, jeśli wartości biomarkerów przekroczyły odpowiednią wartość graniczną. Wartości P są oparte na statystykach testu Wald z-test. Wszystkie analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania R (wersja 2.8.1) i oprogramowania SAS (wersja 9.2). (Szczegółowy opis jest dostępny w sekcji Metody dodatku dodatkowego).
Wyniki
Podstawowa charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka pacjentów według ostatecznej diagnozy. Wyjściową charakterystykę całej badanej populacji przy przyjęciu do jednostki bólowej klatki piersiowej przedstawiono w Tabeli 1. Ostateczną diagnozę wyładowania w ostrym zawale serca wykonano u 413 z 1818 pacjentów (22,7%), w tym u 130 pacjentów (7,2%), którzy przedstawili z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
[patrz też: agencja statystów, Dmuchawy bocznokanałowe, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja statystów anatomia palpacyjna Dmuchawy bocznokanałowe