Posted by on 8 września 2018

Choroba wywołana przez wirus Ebola (EVD) rozwinęła się u pacjenta, który nabawił się choroby w Sierra Leone i został przetransportowany do szpitala izolacyjnego w Hamburgu w Niemczech w celu leczenia. W trakcie choroby miał wiele powikłań, w tym posocznicę, niewydolność oddechową i encefalopatię. Intensywne leczenie wspomagające polegające na intensywnej resuscytacji płynów (około 10 litrów dziennie w ciągu pierwszych 72 godzin), antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania i wspomaganiu wentylacji spowodowało całkowite wyleczenie bez zastosowania eksperymentalnych terapii. Rozładowanie było opóźnione ze względu na wykrycie wirusowego RNA w moczu (dzień 30) i potu (w ostatniej ocenie w 40 dniu) za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), ale ostatnia pozytywna hodowla została zidentyfikowana w osoczu na dzień 14 i mocz w dniu 26. Ten przypadek pokazuje wyzwania w zarządzaniu EVD i sugeruje, że nawet ciężki EVD można skutecznie leczyć rutynową intensywną opieką.
Wprowadzenie
Od grudnia 2013 r. Epidemia Zairowego ebolawirusa (EBOV) o bezprecedensowej skali spustoszyła Afrykę Zachodnią, skupiając się na Gwinei, Sierra Leone i Liberii.1-4 Obecna epidemia doprowadziła do nagłego zagrożenia zdrowia publicznego w regionie, pogłębionego przez wysokie wskaźniki infekcji wśród pracowników służby zdrowia. Znaczna liczba śmiertelnych przypadków dotyczy pracowników służby zdrowia.2 Kilku międzynarodowych pracowników służby zdrowia zostało ewakuowanych do wyspecjalizowanych ośrodków w Europie i Stanach Zjednoczonych. Pacjent przeniesiony do naszej jednostki izolacji pracował dla Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jako epidemiolog w Sierra Leone i był transportowany drogą powietrzną na wniosek WHO. Krótkie opisy jednostki do leczenia wysoce zakaźnych zakażeń (UTHCI) i środki kontroli zakażeń, które były podobne do tych stosowanych w laboratoriach poziomu bezpieczeństwa biologicznego 4, są zawarte w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem .
Historia i ustalenia dotyczące przyjęcia
36-letni pacjent w dniu choroby miał złe samopoczucie, ból głowy, bóle mięśniowe i bóle stawów (18 sierpnia 2014 r.). Gorączka rozwinęła się w dniu 2, a pacjent był leczony empirycznie z powodu malarii. W dniach od 2 do 6 otrzymał również empiryczną terapię antybakteryjną z ceftazydymem. W dniu 6 testował wynik pozytywny dla EBOV w teście PCR z odwrotną transkryptazą (RT-PCR) w czasie rzeczywistym. Nudności, wymioty, bóle brzucha i bezobólkowa biegunka rozwinęły się w dniu 7, co skłoniło go do przyjęcia do ośrodka leczenia w Sierra Leone. Pojedyncze dawki ciprofloksacyny i metronidazolu podawano w dniu 8, a leczenie podtrzymujące za pomocą płynów dożylnych rozpoczęto i utrzymywano do 10 dnia, kiedy został on przeniesiony do Hamburga.
Na podstawie wywiadu pacjenta najbardziej prawdopodobnym źródłem zakażenia był kontakt z kolegą, który miał objawy EVD i zmarł 10 dni przed wystąpieniem objawów u naszego pacjenta. Pacjent i jego kolega mieli wspólne biuro na spotkania i korzystali z tych samych urządzeń toalety przez 3 dni przed śmiercią kolegi.
Przy przyjęciu do naszego ośrodka pacjent był stabilny klinicznie, z podwyższoną temperaturą (38,4 ° C), ale inne objawy życiowe mieściły się w granicach normy. Nasycenie tlenem wyniosło 97%, podczas gdy pacjent oddychał powietrzem z otoczenia, ciśnienie krwi 110/80 mm Hg, a tętno 87 uderzeń na minutę. Pacjent był przytomny, czujny iw pełni zorientowany. Badanie fizykalne ujawniło objawy odwodnienia i rozlanej tkliwości brzusznej. Wysypka była nieobecna.
Tabela 1. Tabela 1. Zmienne kliniczne, zarządzanie płynami i wartości laboratoryjne podczas przebiegu choroby. Historia medyczna pacjenta była charakterystyczna dla bezobjawowego, przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (poziom DNA wirusa, jak oceniono za pomocą PCR, 11 000 IU na mililitr, bez dowodów na dysfunkcje wątroby). Wyniki badań laboratoryjnych były zgodne z istotnym odwodnieniem i stężeniem hemoglobiny, z poziomem hemoglobiny 18,0 g na decylitr, poziomem kreatyniny wynoszącym 1,9 mg na decylitr (170 .mol na litr) (normalny zakres, .1 mg na decylitr [100 .mol na litr]) i łagodną hipokaliemię (poziom potasu, 3,4 mmol na litr, normalny zakres, 3,5 do 5,0). Dodatkowe nieprawidłowe wartości laboratoryjne obejmowały liczbę płytek krwi 103 × 103 na milimetr sześcienny (normalny zakres, 150 do 450), poziom aminotransferazy asparaginianowej 1054 U na litr (normalny zakres, <50) i poziom D-dimeru wynoszący 33 mg. na litr (zakres normalny, od 0,1 do 0,4) (tabela 1).
Testy na malarię i dengę były negatywne. Ultrasonografia brzucha ujawniła całkowite załamanie się żyły głównej dolnej, porażennej niedrożności jelit z wyraźnym obrzękiem jelita cienkiego i ściany jelita grubego oraz poszerzonymi pętlami jelitowymi
[więcej w: kubeczki menstruacyjne, pro ana przepisy, aparat lingwalny ]

Powiązane tematy z artykułem: aparat lingwalny kubeczki menstruacyjne pro ana przepisy

Posted by on 8 września 2018

Choroba wywołana przez wirus Ebola (EVD) rozwinęła się u pacjenta, który nabawił się choroby w Sierra Leone i został przetransportowany do szpitala izolacyjnego w Hamburgu w Niemczech w celu leczenia. W trakcie choroby miał wiele powikłań, w tym posocznicę, niewydolność oddechową i encefalopatię. Intensywne leczenie wspomagające polegające na intensywnej resuscytacji płynów (około 10 litrów dziennie w ciągu pierwszych 72 godzin), antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania i wspomaganiu wentylacji spowodowało całkowite wyleczenie bez zastosowania eksperymentalnych terapii. Rozładowanie było opóźnione ze względu na wykrycie wirusowego RNA w moczu (dzień 30) i potu (w ostatniej ocenie w 40 dniu) za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), ale ostatnia pozytywna hodowla została zidentyfikowana w osoczu na dzień 14 i mocz w dniu 26. Ten przypadek pokazuje wyzwania w zarządzaniu EVD i sugeruje, że nawet ciężki EVD można skutecznie leczyć rutynową intensywną opieką.
Wprowadzenie
Od grudnia 2013 r. Epidemia Zairowego ebolawirusa (EBOV) o bezprecedensowej skali spustoszyła Afrykę Zachodnią, skupiając się na Gwinei, Sierra Leone i Liberii.1-4 Obecna epidemia doprowadziła do nagłego zagrożenia zdrowia publicznego w regionie, pogłębionego przez wysokie wskaźniki infekcji wśród pracowników służby zdrowia. Znaczna liczba śmiertelnych przypadków dotyczy pracowników służby zdrowia.2 Kilku międzynarodowych pracowników służby zdrowia zostało ewakuowanych do wyspecjalizowanych ośrodków w Europie i Stanach Zjednoczonych. Pacjent przeniesiony do naszej jednostki izolacji pracował dla Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jako epidemiolog w Sierra Leone i był transportowany drogą powietrzną na wniosek WHO. Krótkie opisy jednostki do leczenia wysoce zakaźnych zakażeń (UTHCI) i środki kontroli zakażeń, które były podobne do tych stosowanych w laboratoriach poziomu bezpieczeństwa biologicznego 4, są zawarte w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem .
Historia i ustalenia dotyczące przyjęcia
36-letni pacjent w dniu choroby miał złe samopoczucie, ból głowy, bóle mięśniowe i bóle stawów (18 sierpnia 2014 r.). Gorączka rozwinęła się w dniu 2, a pacjent był leczony empirycznie z powodu malarii. W dniach od 2 do 6 otrzymał również empiryczną terapię antybakteryjną z ceftazydymem. W dniu 6 testował wynik pozytywny dla EBOV w teście PCR z odwrotną transkryptazą (RT-PCR) w czasie rzeczywistym. Nudności, wymioty, bóle brzucha i bezobólkowa biegunka rozwinęły się w dniu 7, co skłoniło go do przyjęcia do ośrodka leczenia w Sierra Leone. Pojedyncze dawki ciprofloksacyny i metronidazolu podawano w dniu 8, a leczenie podtrzymujące za pomocą płynów dożylnych rozpoczęto i utrzymywano do 10 dnia, kiedy został on przeniesiony do Hamburga.
Na podstawie wywiadu pacjenta najbardziej prawdopodobnym źródłem zakażenia był kontakt z kolegą, który miał objawy EVD i zmarł 10 dni przed wystąpieniem objawów u naszego pacjenta. Pacjent i jego kolega mieli wspólne biuro na spotkania i korzystali z tych samych urządzeń toalety przez 3 dni przed śmiercią kolegi.
Przy przyjęciu do naszego ośrodka pacjent był stabilny klinicznie, z podwyższoną temperaturą (38,4 ° C), ale inne objawy życiowe mieściły się w granicach normy. Nasycenie tlenem wyniosło 97%, podczas gdy pacjent oddychał powietrzem z otoczenia, ciśnienie krwi 110/80 mm Hg, a tętno 87 uderzeń na minutę. Pacjent był przytomny, czujny iw pełni zorientowany. Badanie fizykalne ujawniło objawy odwodnienia i rozlanej tkliwości brzusznej. Wysypka była nieobecna.
Tabela 1. Tabela 1. Zmienne kliniczne, zarządzanie płynami i wartości laboratoryjne podczas przebiegu choroby. Historia medyczna pacjenta była charakterystyczna dla bezobjawowego, przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (poziom DNA wirusa, jak oceniono za pomocą PCR, 11 000 IU na mililitr, bez dowodów na dysfunkcje wątroby). Wyniki badań laboratoryjnych były zgodne z istotnym odwodnieniem i stężeniem hemoglobiny, z poziomem hemoglobiny 18,0 g na decylitr, poziomem kreatyniny wynoszącym 1,9 mg na decylitr (170 .mol na litr) (normalny zakres, .1 mg na decylitr [100 .mol na litr]) i łagodną hipokaliemię (poziom potasu, 3,4 mmol na litr, normalny zakres, 3,5 do 5,0). Dodatkowe nieprawidłowe wartości laboratoryjne obejmowały liczbę płytek krwi 103 × 103 na milimetr sześcienny (normalny zakres, 150 do 450), poziom aminotransferazy asparaginianowej 1054 U na litr (normalny zakres, <50) i poziom D-dimeru wynoszący 33 mg. na litr (zakres normalny, od 0,1 do 0,4) (tabela 1).
Testy na malarię i dengę były negatywne. Ultrasonografia brzucha ujawniła całkowite załamanie się żyły głównej dolnej, porażennej niedrożności jelit z wyraźnym obrzękiem jelita cienkiego i ściany jelita grubego oraz poszerzonymi pętlami jelitowymi
[więcej w: kubeczki menstruacyjne, pro ana przepisy, aparat lingwalny ]

Powiązane tematy z artykułem: aparat lingwalny kubeczki menstruacyjne pro ana przepisy