Posted by on 28 maja 2018

Wskaźnik udaru krwotocznego wynosił 0,38% rocznie w grupie leczonej warfaryną, w porównaniu z 0,12% rocznie w grupie, która otrzymywała 110 mg dabigatranu (ryzyko względne z dabigatranem, 0,31; 95% CI, 0,17 do 0,56; P <0,001) i 0,10% rocznie w grupie, która otrzymywała 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,26, 95% CI, 0,14 do 0,49, P <0,001). Inne wyniki
Częstość zgonów z jakiejkolwiek przyczyny wynosiła 4,13% rocznie z warfaryną, w porównaniu z 3,75% rocznie z 110 mg dabigatranu (względne ryzyko z dabigatranem, 0,91, 95% CI 0,80 do 1,03, P = 0,13) i 3,64% rocznie z 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,88, 95% CI, 0,77 do 1,00, P = 0,051). Częstość zawału serca wynosiła 0,53% rocznie w przypadku warfaryny i była większa w przypadku dabigatranu: 0,72% rocznie w grupie 110 mg (ryzyko względne, 1,35, 95% CI, 0,98 do 1,87, P = 0,07) i 0,74% na rok w grupie 150 mg (ryzyko względne, 1,38, 95% CI, 1,00 do 1,91, P = 0,048).
Krwawienie
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki bezpieczeństwa według grupy leczenia. Częstość występowania poważnego krwawienia wynosiła 3,36% rocznie w grupie leczonej warfaryną, w porównaniu z 2,71% rocznie w grupie, która otrzymywała 110 mg dabigatranu (ryzyko względne z dabigatranem, 0,80, 95% CI, 0,69 do 0,93; P = 0,003 ) i 3,11% rocznie w grupie, która otrzymywała 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,93, 95% CI, 0,81 do 1,07, P = 0,31) (tabela 3). Częstość krwawień zagrażających życiu, krwawienie wewnątrzczaszkowe oraz duże lub małe krwawienie były większe w przypadku warfaryny (odpowiednio: 1,80%, 0,74% i 18,15%) niż w przypadku dawki 110 mg dabigatranu (1,22%, 0,23% i 14,62%) lub dawka 150 mg dabigatranu (odpowiednio 1,45%, 0,30% i 16,42%) (P <0,05 dla wszystkich porównań dabigatranu z warfaryną). Częstość występowania dużych krwawień z przewodu pokarmowego była większa w przypadku stosowania dabigatranu w dawce 150 mg niż w przypadku warfaryny.
Wynik kliniczny netto składał się z poważnych incydentów naczyniowych, poważnego krwawienia i zgonu. Współczynniki tego łącznego wyniku wynosiły 7,64% rocznie z warfaryną i 7,09% rocznie z 110 mg dabigatranu (względne ryzyko z dabigatranem, 0,92, 95% CI, 0,84 do 1,02; P = 0,10) i 6,91% rocznie przy 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,91, 95% CI, 0,82 do 1,00, P = 0,04).
Porównanie dawek Dabigatranu
W porównaniu z dawką 110 mg podanie dawki 150 mg dabigatranu zmniejszyło ryzyko udaru lub zatoru systemowego (P = 0,005). Różnica ta wynikała głównie ze zmniejszenia częstości udarów z niedokrwienną lub nieokreśloną przyczyną, podczas gdy częstość udarów krwotocznych była podobna w obu grupach dabigatranu. Nie było istotnej różnicy w częstości zgonów z powodu przyczyn naczyniowych ani żadnej przyczyny między dwiema dawkami. Z drugiej strony, w porównaniu z dawką 110 mg, dawka 150 mg dabigatranu wiązała się z tendencją do zwiększonego ryzyka wystąpienia poważnego krwawienia (P = 0,052), a także ze zwiększonym ryzykiem żołądkowo-jelitowym, niewielkim i krwawienie. Zasiłek kliniczny netto był prawie identyczny dla dwóch dawek.
Zdarzenia niepożądane i funkcja wątroby
Tabela 4. Tabela 4. Przerwanie badania leku, niepożądane zdarzenia i funkcja wątroby według grupy leczenia
[patrz też: stabilizator stawu skokowego, ortopeda Wrocław, fizjoterapia ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia ortopeda Wrocław stabilizator stawu skokowego

Posted by on 28 maja 2018

Wskaźnik udaru krwotocznego wynosił 0,38% rocznie w grupie leczonej warfaryną, w porównaniu z 0,12% rocznie w grupie, która otrzymywała 110 mg dabigatranu (ryzyko względne z dabigatranem, 0,31; 95% CI, 0,17 do 0,56; P <0,001) i 0,10% rocznie w grupie, która otrzymywała 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,26, 95% CI, 0,14 do 0,49, P <0,001). Inne wyniki
Częstość zgonów z jakiejkolwiek przyczyny wynosiła 4,13% rocznie z warfaryną, w porównaniu z 3,75% rocznie z 110 mg dabigatranu (względne ryzyko z dabigatranem, 0,91, 95% CI 0,80 do 1,03, P = 0,13) i 3,64% rocznie z 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,88, 95% CI, 0,77 do 1,00, P = 0,051). Częstość zawału serca wynosiła 0,53% rocznie w przypadku warfaryny i była większa w przypadku dabigatranu: 0,72% rocznie w grupie 110 mg (ryzyko względne, 1,35, 95% CI, 0,98 do 1,87, P = 0,07) i 0,74% na rok w grupie 150 mg (ryzyko względne, 1,38, 95% CI, 1,00 do 1,91, P = 0,048).
Krwawienie
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki bezpieczeństwa według grupy leczenia. Częstość występowania poważnego krwawienia wynosiła 3,36% rocznie w grupie leczonej warfaryną, w porównaniu z 2,71% rocznie w grupie, która otrzymywała 110 mg dabigatranu (ryzyko względne z dabigatranem, 0,80, 95% CI, 0,69 do 0,93; P = 0,003 ) i 3,11% rocznie w grupie, która otrzymywała 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,93, 95% CI, 0,81 do 1,07, P = 0,31) (tabela 3). Częstość krwawień zagrażających życiu, krwawienie wewnątrzczaszkowe oraz duże lub małe krwawienie były większe w przypadku warfaryny (odpowiednio: 1,80%, 0,74% i 18,15%) niż w przypadku dawki 110 mg dabigatranu (1,22%, 0,23% i 14,62%) lub dawka 150 mg dabigatranu (odpowiednio 1,45%, 0,30% i 16,42%) (P <0,05 dla wszystkich porównań dabigatranu z warfaryną). Częstość występowania dużych krwawień z przewodu pokarmowego była większa w przypadku stosowania dabigatranu w dawce 150 mg niż w przypadku warfaryny.
Wynik kliniczny netto składał się z poważnych incydentów naczyniowych, poważnego krwawienia i zgonu. Współczynniki tego łącznego wyniku wynosiły 7,64% rocznie z warfaryną i 7,09% rocznie z 110 mg dabigatranu (względne ryzyko z dabigatranem, 0,92, 95% CI, 0,84 do 1,02; P = 0,10) i 6,91% rocznie przy 150 mg dabigatranu (względne ryzyko, 0,91, 95% CI, 0,82 do 1,00, P = 0,04).
Porównanie dawek Dabigatranu
W porównaniu z dawką 110 mg podanie dawki 150 mg dabigatranu zmniejszyło ryzyko udaru lub zatoru systemowego (P = 0,005). Różnica ta wynikała głównie ze zmniejszenia częstości udarów z niedokrwienną lub nieokreśloną przyczyną, podczas gdy częstość udarów krwotocznych była podobna w obu grupach dabigatranu. Nie było istotnej różnicy w częstości zgonów z powodu przyczyn naczyniowych ani żadnej przyczyny między dwiema dawkami. Z drugiej strony, w porównaniu z dawką 110 mg, dawka 150 mg dabigatranu wiązała się z tendencją do zwiększonego ryzyka wystąpienia poważnego krwawienia (P = 0,052), a także ze zwiększonym ryzykiem żołądkowo-jelitowym, niewielkim i krwawienie. Zasiłek kliniczny netto był prawie identyczny dla dwóch dawek.
Zdarzenia niepożądane i funkcja wątroby
Tabela 4. Tabela 4. Przerwanie badania leku, niepożądane zdarzenia i funkcja wątroby według grupy leczenia
[patrz też: stabilizator stawu skokowego, ortopeda Wrocław, fizjoterapia ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia ortopeda Wrocław stabilizator stawu skokowego