Posted by on 10 lipca 2018

Średnia redukcja względem wartości wyjściowej po godzinie po pierwszej 10-g dawce ZS-9 wynosiła 0,11 mmol na litr (95% CI, -0,17 do -0,05), w porównaniu ze wzrostem o 0,01 mmol na litr (95% CI , -0,05 do 0,07) w grupie placebo (P = 0,009) (Figura 3A). W drugim dniu badania (24 do 48 godzin) zaobserwowano znacząco większe średnie zmniejszenie stężenia potasu w surowicy we wszystkich punktach czasowych u pacjentów otrzymujących ZS-9 niż u pacjentów otrzymujących placebo w grupie 2,5 g (p <0,05 dla wszystkich porównań) , grupa 5-g (P <0,001) i grupa 10-g (P <0,001) (Figura 3A). Przy dawkach 5 i 10 g obserwowano normalizację stężenia potasu w surowicy (do poziomu 3,5 do 4,9 mmol na litr), niezależnie od wyjściowego poziomu potasu, eGFR i statusu w odniesieniu do stosowania inhibitorów RAAS i ich historii. niewydolności serca, przewlekłej choroby nerek lub cukrzycy. Przy dawce 10 g średnie zmniejszenie stężenia potasu w surowicy wynosiło 1,1 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu większym niż 5,5 mmol, 1,0 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu od 5,4 do 5,5 mmol na litr i 0,6 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu wynoszącym 5,3 mmol na litr lub mniej. Normokaliemię osiągnięto średnio we wszystkich trzech grupach dawek w ciągu 48 godzin (P <0,001 dla wszystkich porównań z placebo).
Faza konserwacji
Podczas fazy podtrzymującej zarówno dawki 5-g, jak i 10-g dziennie ZS-9 były istotnie lepsze niż placebo w utrzymywaniu normokaliemii (odpowiednio: p = 0,008 i p <0,001), z nawrotem hiperkaliemii u pacjentów przypisanych do grupy placebo, którzy mieli w początkowej fazie otrzymywał 5 g lub 10 g ZS-9 (Figura 3B i 3C). Średnia wykładnicza szybkość zmian wynosiła 0,14% na godzinę w grupie otrzymującej 10 g ZS-9 versus 1,04% na godzinę w odpowiedniej grupie placebo (P <0,001) i wzrost o 0,09% na godzinę z 5 g ZS-9 versus 0,47% na godzinę z placebo (P = 0,008) (ryc. S3 w dodatkowym dodatku); średnia wykładnicza szybkość zmian przy dwóch najniższych dawkach ZS-9 nie różniła się istotnie od częstości z placebo. Gdy 10-g dawka została przerwana po 15 dniu, hiperkaliemia przebudowała się u pacjentów w ciągu tygodnia.
Zdarzenia niepożądane
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane podczas początkowej fazy fazy i konserwacji. Zdarzenia niepożądane zgłaszano u 12,9% pacjentów w grupie ZS-9 i 10,8% w grupie placebo podczas fazy początkowej (tabela 2 i tabela S3 w dodatkowym dodatku). Podczas fazy podtrzymującej zdarzenia niepożądane zgłaszano u 25,1% pacjentów otrzymujących ZS-9 iu 24,5% pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszym zdarzeniem niepożądanym przy wszystkich poziomach dawek i podczas obu faz badań była biegunka (częstość w fazie początkowej, 1,8% w grupie ZS-9 i 2,5% w grupie placebo, częstość w fazie podtrzymującej, 1,7% i 2,2% , odpowiednio). Pojedyncze zdarzenie zapalenia żołądka i jelit w grupie placebo było jedynym poważnym zdarzeniem niepożądanym, które badacz uznał za potencjalnie związany z lekami (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Pojedyncza śmierć, która podobno była spowodowana przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i chorobą wieńcową u pacjenta z grupy ZS-9, została uznana przez badacza za niezwiązaną z badanym lekiem.
W grupie ZS-9 dwa przypadki hipokaliemii (stężenie potasu w surowicy, 3,1 mmol na litr u pacjenta otrzymującego dawkę 2,5 g w fazie podtrzymującej i 3,4 mmol na litr u pacjenta otrzymującego dawkę 10 g we wstępnym faza). Oba przypadki były przemijające i ustępowały bez uzupełniania potasu. Zaobserwowano zależny od dawki wzrost stężenia wodorowęglanu w surowicy, co było zgodne z wpływem zmniejszenia stężenia potasu w surowicy. Podczas całego badania nie zaobserwowano żadnych znaczących klinicznie zmian parametrów życiowych lub poziomów glukozy we krwi lub elektrolitów innych niż potas, ani nie było dowodów zwiększonego ciśnienia krwi, masy ciała lub obrzęku (Tabela S5 w Dodatku Aneks).
Częstość występowania klinicznie istotnych zaburzeń rytmu nie różniła się pomiędzy jakąkolwiek grupą otrzymującą ZS-9 a grupą placebo, ani nie było istotnych różnic w przedziale PR lub zespole zespołu QRS. Zwiększenie skorygowanego odstępu QT (QTc) obserwowano u pacjentów z grupy ZS-9 w początkowej fazie, co było zgodne ze spadkiem stężenia potasu w surowicy i było związane z dawką. Średni wzrost odstępu QTc wahał się od 0,03 milisekundy przy najniższej dawce ZS-9 (1,25 g) do 7,61 milisekundy przy najwyższej dawce ZS-9 (10 g) w dniu badania 2 i od 0,38 milisekundy na najniższym ZS-9 dawka do 10,3 msec przy najwyższej dawce ZS-9 w dniu badania 3
[więcej w: Dmuchawy bocznokanałowe, donepezil, asumin ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin Dmuchawy bocznokanałowe donepezil

Posted by on 10 lipca 2018

Średnia redukcja względem wartości wyjściowej po godzinie po pierwszej 10-g dawce ZS-9 wynosiła 0,11 mmol na litr (95% CI, -0,17 do -0,05), w porównaniu ze wzrostem o 0,01 mmol na litr (95% CI , -0,05 do 0,07) w grupie placebo (P = 0,009) (Figura 3A). W drugim dniu badania (24 do 48 godzin) zaobserwowano znacząco większe średnie zmniejszenie stężenia potasu w surowicy we wszystkich punktach czasowych u pacjentów otrzymujących ZS-9 niż u pacjentów otrzymujących placebo w grupie 2,5 g (p <0,05 dla wszystkich porównań) , grupa 5-g (P <0,001) i grupa 10-g (P <0,001) (Figura 3A). Przy dawkach 5 i 10 g obserwowano normalizację stężenia potasu w surowicy (do poziomu 3,5 do 4,9 mmol na litr), niezależnie od wyjściowego poziomu potasu, eGFR i statusu w odniesieniu do stosowania inhibitorów RAAS i ich historii. niewydolności serca, przewlekłej choroby nerek lub cukrzycy. Przy dawce 10 g średnie zmniejszenie stężenia potasu w surowicy wynosiło 1,1 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu większym niż 5,5 mmol, 1,0 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu od 5,4 do 5,5 mmol na litr i 0,6 mmol na litr u pacjentów z wyjściowym poziomem potasu wynoszącym 5,3 mmol na litr lub mniej. Normokaliemię osiągnięto średnio we wszystkich trzech grupach dawek w ciągu 48 godzin (P <0,001 dla wszystkich porównań z placebo).
Faza konserwacji
Podczas fazy podtrzymującej zarówno dawki 5-g, jak i 10-g dziennie ZS-9 były istotnie lepsze niż placebo w utrzymywaniu normokaliemii (odpowiednio: p = 0,008 i p <0,001), z nawrotem hiperkaliemii u pacjentów przypisanych do grupy placebo, którzy mieli w początkowej fazie otrzymywał 5 g lub 10 g ZS-9 (Figura 3B i 3C). Średnia wykładnicza szybkość zmian wynosiła 0,14% na godzinę w grupie otrzymującej 10 g ZS-9 versus 1,04% na godzinę w odpowiedniej grupie placebo (P <0,001) i wzrost o 0,09% na godzinę z 5 g ZS-9 versus 0,47% na godzinę z placebo (P = 0,008) (ryc. S3 w dodatkowym dodatku); średnia wykładnicza szybkość zmian przy dwóch najniższych dawkach ZS-9 nie różniła się istotnie od częstości z placebo. Gdy 10-g dawka została przerwana po 15 dniu, hiperkaliemia przebudowała się u pacjentów w ciągu tygodnia.
Zdarzenia niepożądane
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane podczas początkowej fazy fazy i konserwacji. Zdarzenia niepożądane zgłaszano u 12,9% pacjentów w grupie ZS-9 i 10,8% w grupie placebo podczas fazy początkowej (tabela 2 i tabela S3 w dodatkowym dodatku). Podczas fazy podtrzymującej zdarzenia niepożądane zgłaszano u 25,1% pacjentów otrzymujących ZS-9 iu 24,5% pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszym zdarzeniem niepożądanym przy wszystkich poziomach dawek i podczas obu faz badań była biegunka (częstość w fazie początkowej, 1,8% w grupie ZS-9 i 2,5% w grupie placebo, częstość w fazie podtrzymującej, 1,7% i 2,2% , odpowiednio). Pojedyncze zdarzenie zapalenia żołądka i jelit w grupie placebo było jedynym poważnym zdarzeniem niepożądanym, które badacz uznał za potencjalnie związany z lekami (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Pojedyncza śmierć, która podobno była spowodowana przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i chorobą wieńcową u pacjenta z grupy ZS-9, została uznana przez badacza za niezwiązaną z badanym lekiem.
W grupie ZS-9 dwa przypadki hipokaliemii (stężenie potasu w surowicy, 3,1 mmol na litr u pacjenta otrzymującego dawkę 2,5 g w fazie podtrzymującej i 3,4 mmol na litr u pacjenta otrzymującego dawkę 10 g we wstępnym faza). Oba przypadki były przemijające i ustępowały bez uzupełniania potasu. Zaobserwowano zależny od dawki wzrost stężenia wodorowęglanu w surowicy, co było zgodne z wpływem zmniejszenia stężenia potasu w surowicy. Podczas całego badania nie zaobserwowano żadnych znaczących klinicznie zmian parametrów życiowych lub poziomów glukozy we krwi lub elektrolitów innych niż potas, ani nie było dowodów zwiększonego ciśnienia krwi, masy ciała lub obrzęku (Tabela S5 w Dodatku Aneks).
Częstość występowania klinicznie istotnych zaburzeń rytmu nie różniła się pomiędzy jakąkolwiek grupą otrzymującą ZS-9 a grupą placebo, ani nie było istotnych różnic w przedziale PR lub zespole zespołu QRS. Zwiększenie skorygowanego odstępu QT (QTc) obserwowano u pacjentów z grupy ZS-9 w początkowej fazie, co było zgodne ze spadkiem stężenia potasu w surowicy i było związane z dawką. Średni wzrost odstępu QTc wahał się od 0,03 milisekundy przy najniższej dawce ZS-9 (1,25 g) do 7,61 milisekundy przy najwyższej dawce ZS-9 (10 g) w dniu badania 2 i od 0,38 milisekundy na najniższym ZS-9 dawka do 10,3 msec przy najwyższej dawce ZS-9 w dniu badania 3
[więcej w: Dmuchawy bocznokanałowe, donepezil, asumin ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin Dmuchawy bocznokanałowe donepezil