Posted by on 19 kwietnia 2018

W badaniu nie uwzględniono wniosków w analizach podgrup, dlatego wyniki tych analiz należy traktować wyłącznie jako wyniki opisowe. Punkty końcowe bezpieczeństwa obejmowały zdarzenia niepożądane, parametry życiowe i wyniki badań elektrokardiograficznych, analizy hematologiczne i inne odpowiednie analizy laboratoryjne, w tym częstość występowania hipokaliemii (stężenie potasu w surowicy <3,5 mmol na litr) i hipomagnezemię (stężenie magnezu w surowicy, <0,6 mmol za litr). Wyniki analiz bezpieczeństwa są jedynie opisowe, ponieważ badanie nie było w stanie wykryć tych niepożądanych zdarzeń.
Analizy pierwotnej skuteczności przeprowadzono w populacjach, które miały być leczone, w tym u pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę przypisanego badanego leku i u których stężenie potasu w surowicy mierzono po linii podstawowej, oddzielnie dla fazy początkowej i fazy podtrzymującej.
Przeprowadzono oddzielne analizy skuteczności i bezpieczeństwa dla dwóch faz badania. W przypadku testów pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności podczas dwóch faz, badanie miało moc 90% z dwustronnym współczynnikiem błędu typu I wynoszącym 0,05. Zastosowaliśmy zdefiniowaną wcześniej zamkniętą procedurę testowania, w której najpierw testowaliśmy najwyższą dawkę w początkowej fazie, następnie odpowiadającą najwyższą dawkę w fazie podtrzymywania, następnie następną najwyższą dawkę w fazie początkowej, a następnie w fazie utrzymania, aż do najniższej dawki. dawka została osiągnięta. Błąd typu I dla wielokrotnego testowania dawek i punktów końcowych został zdefiniowany prospektywnie.18 Porównaliśmy różnicę między grupami pod względem skuteczności, stosując uogólniony model równania szacunkowego dla ciągłych punktów końcowych i dwustronny dokładny test Fishera dla wyników binarnych.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 2. Rysunek 2. Rejestracja i wyniki. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów na linii podstawowej. Spośród 1433 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 754 losowo przydzielono do jednej z czterech grup dawek ZS-9 lub do grupy placebo w początkowej fazie badania (Figura 2). Spośród 753 pacjentów, których można było ocenić, 543 (72,1%) kontynuowało fazę podtrzymującą, którą ukończyło ponad 90% pacjentów w każdej grupie badanej. Charakterystyka wyjściowa przed początkową fazą nie różniła się istotnie między dwiema grupami badawczymi, z wyjątkiem poziomu potasu w surowicy (tabela oraz tabela S1 w dodatkowym dodatku). Średni wiek wynosił 65 lat (zakres od 22 do 93); 60% pacjentów stanowili mężczyźni, a 86% było białych. Łącznie 561 pacjentów (74,5%) miało eGFR poniżej 60 ml na minutę na 1,73 m2 (jak obliczono przy użyciu Modyfikacji diety w równaniu choroby nerek), 502 pacjentów (66,7%) otrzymywało inhibitory RAAS, 451 (59,9%) chorowało na cukrzycę, a 300 (39,8%) w przeszłości cierpiało na niewydolność serca. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w odniesieniu do zmian towarzyszących terapii, w tym inhibitorów RAAS, diuretyków i leków przeciwcukrzycowych.
Skuteczność
Faza początkowa
Rysunek 3. Rysunek 3. Poziomy potasu podczas badania. W początkowej fazie badania (panel A) średnie poziomy potasu u pacjentów, którzy otrzymali albo 5 g, albo 10 g ZS-9 trzy razy dziennie, w porównaniu z placebo, uległy znacznemu zmniejszeniu w większości punktów czasowych (jak wskazują gwiazdki). ). Obniżenie poziomu potasu w surowicy było znaczące już po godzinie od podania początkowej dawki 10 g. Podczas fazy podtrzymującej badania utrzymywano normokaliemię u pacjentów, którzy otrzymywali 5 g ZS-9 (panel B) lub 10 g ZS-9 (panel C) raz dziennie, podczas gdy poziom potasu zwiększał się do poziomu hiperkaliemii u tych pacjentów. którzy otrzymali placebo. Podobnie, po zaprzestaniu podawania każdej dawki ZS-9 w dniu 15, hiperkaliemia przebudowała się ponownie w ciągu tygodnia po odstawieniu leczenia.
ZS-9 wiązał się ze znaczącym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy od wartości początkowej do 48 godzin wśród pacjentów otrzymujących 2,5 g, otrzymujących 5 g, oraz tych otrzymujących 10 g leku (figura 3A i fig. S3A w dodatkowym dodatku ). Po 48 godzinach średnie szybkości wykładnicze zmiany od wartości wyjściowej na godzinę stanowiły redukcje o 0,11% w grupie otrzymującej 1,25 g ZS-9, 0,16% w grupie otrzymującej 2,5 g, 0,21% w grupie otrzymującej 5 gi 0,30 % w grupie otrzymującej 10 g, w porównaniu ze zmniejszeniem o 0,09% na godzinę w grupie placebo (P <0,001 dla porównania z trzema grupami o najwyższej dawce; P> 0,05 dla porównania z grupą 1,25-g) .
Po 48 godzinach stwierdzono bezwzględne średnie zmniejszenie o 0,46 mmol na litr (95% przedział ufności [CI], -0,53 do -0,39) w grupie 2,5 g, 0,54 mmol na litr (95% CI, -0,62 do -0,47). ) w grupie 5 g i 0,73 mmol na litr (95% CI, -0,82 do -0,65) w grupie 10 g, w porównaniu ze średnią redukcją 0,25 mmol na litr (95% CI, -0,32 do -0,19) w grupie placebo (p <0,001 dla wszystkich porównań) [patrz też: fizjoterapia warszawa, ortopedia, rehabilitacja niemowląt ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia warszawa ortopedia rehabilitacja niemowląt

Posted by on 19 kwietnia 2018

W badaniu nie uwzględniono wniosków w analizach podgrup, dlatego wyniki tych analiz należy traktować wyłącznie jako wyniki opisowe. Punkty końcowe bezpieczeństwa obejmowały zdarzenia niepożądane, parametry życiowe i wyniki badań elektrokardiograficznych, analizy hematologiczne i inne odpowiednie analizy laboratoryjne, w tym częstość występowania hipokaliemii (stężenie potasu w surowicy <3,5 mmol na litr) i hipomagnezemię (stężenie magnezu w surowicy, <0,6 mmol za litr). Wyniki analiz bezpieczeństwa są jedynie opisowe, ponieważ badanie nie było w stanie wykryć tych niepożądanych zdarzeń.
Analizy pierwotnej skuteczności przeprowadzono w populacjach, które miały być leczone, w tym u pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę przypisanego badanego leku i u których stężenie potasu w surowicy mierzono po linii podstawowej, oddzielnie dla fazy początkowej i fazy podtrzymującej.
Przeprowadzono oddzielne analizy skuteczności i bezpieczeństwa dla dwóch faz badania. W przypadku testów pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności podczas dwóch faz, badanie miało moc 90% z dwustronnym współczynnikiem błędu typu I wynoszącym 0,05. Zastosowaliśmy zdefiniowaną wcześniej zamkniętą procedurę testowania, w której najpierw testowaliśmy najwyższą dawkę w początkowej fazie, następnie odpowiadającą najwyższą dawkę w fazie podtrzymywania, następnie następną najwyższą dawkę w fazie początkowej, a następnie w fazie utrzymania, aż do najniższej dawki. dawka została osiągnięta. Błąd typu I dla wielokrotnego testowania dawek i punktów końcowych został zdefiniowany prospektywnie.18 Porównaliśmy różnicę między grupami pod względem skuteczności, stosując uogólniony model równania szacunkowego dla ciągłych punktów końcowych i dwustronny dokładny test Fishera dla wyników binarnych.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 2. Rysunek 2. Rejestracja i wyniki. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów na linii podstawowej. Spośród 1433 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 754 losowo przydzielono do jednej z czterech grup dawek ZS-9 lub do grupy placebo w początkowej fazie badania (Figura 2). Spośród 753 pacjentów, których można było ocenić, 543 (72,1%) kontynuowało fazę podtrzymującą, którą ukończyło ponad 90% pacjentów w każdej grupie badanej. Charakterystyka wyjściowa przed początkową fazą nie różniła się istotnie między dwiema grupami badawczymi, z wyjątkiem poziomu potasu w surowicy (tabela oraz tabela S1 w dodatkowym dodatku). Średni wiek wynosił 65 lat (zakres od 22 do 93); 60% pacjentów stanowili mężczyźni, a 86% było białych. Łącznie 561 pacjentów (74,5%) miało eGFR poniżej 60 ml na minutę na 1,73 m2 (jak obliczono przy użyciu Modyfikacji diety w równaniu choroby nerek), 502 pacjentów (66,7%) otrzymywało inhibitory RAAS, 451 (59,9%) chorowało na cukrzycę, a 300 (39,8%) w przeszłości cierpiało na niewydolność serca. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w odniesieniu do zmian towarzyszących terapii, w tym inhibitorów RAAS, diuretyków i leków przeciwcukrzycowych.
Skuteczność
Faza początkowa
Rysunek 3. Rysunek 3. Poziomy potasu podczas badania. W początkowej fazie badania (panel A) średnie poziomy potasu u pacjentów, którzy otrzymali albo 5 g, albo 10 g ZS-9 trzy razy dziennie, w porównaniu z placebo, uległy znacznemu zmniejszeniu w większości punktów czasowych (jak wskazują gwiazdki). ). Obniżenie poziomu potasu w surowicy było znaczące już po godzinie od podania początkowej dawki 10 g. Podczas fazy podtrzymującej badania utrzymywano normokaliemię u pacjentów, którzy otrzymywali 5 g ZS-9 (panel B) lub 10 g ZS-9 (panel C) raz dziennie, podczas gdy poziom potasu zwiększał się do poziomu hiperkaliemii u tych pacjentów. którzy otrzymali placebo. Podobnie, po zaprzestaniu podawania każdej dawki ZS-9 w dniu 15, hiperkaliemia przebudowała się ponownie w ciągu tygodnia po odstawieniu leczenia.
ZS-9 wiązał się ze znaczącym zmniejszeniem stężenia potasu w surowicy od wartości początkowej do 48 godzin wśród pacjentów otrzymujących 2,5 g, otrzymujących 5 g, oraz tych otrzymujących 10 g leku (figura 3A i fig. S3A w dodatkowym dodatku ). Po 48 godzinach średnie szybkości wykładnicze zmiany od wartości wyjściowej na godzinę stanowiły redukcje o 0,11% w grupie otrzymującej 1,25 g ZS-9, 0,16% w grupie otrzymującej 2,5 g, 0,21% w grupie otrzymującej 5 gi 0,30 % w grupie otrzymującej 10 g, w porównaniu ze zmniejszeniem o 0,09% na godzinę w grupie placebo (P <0,001 dla porównania z trzema grupami o najwyższej dawce; P> 0,05 dla porównania z grupą 1,25-g) .
Po 48 godzinach stwierdzono bezwzględne średnie zmniejszenie o 0,46 mmol na litr (95% przedział ufności [CI], -0,53 do -0,39) w grupie 2,5 g, 0,54 mmol na litr (95% CI, -0,62 do -0,47). ) w grupie 5 g i 0,73 mmol na litr (95% CI, -0,82 do -0,65) w grupie 10 g, w porównaniu ze średnią redukcją 0,25 mmol na litr (95% CI, -0,32 do -0,19) w grupie placebo (p <0,001 dla wszystkich porównań) [patrz też: fizjoterapia warszawa, ortopedia, rehabilitacja niemowląt ]

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia warszawa ortopedia rehabilitacja niemowląt